Kruškica

Da bismo pojasnili pojam Glikemički indeks (GI) moramo prvo spomenuti glukozu–osnovnu energiju za najveći broj ćelija našeg organizma. To je tkz. „ šećer u krvi“ čije povremene oscilacije dovode do raznih fizičkih i psihičkih promena u organizmu, a hronične promene dovode do bolesti od kojih je najprisutnija dijabetes.

Glukozu dobijamo iz namirnica bogatih ugljenim hidratima – žitarice, voće, povrće, med... Medjutim, ne ponaša se svaki ugljeni hidrat isto kada dospe u naš organizam. Na primer, neki ugljeni hidrati, kao što je saharoza (beli šećer) počinju razgradnju i ulazak u krvotok još u našim ustima. Dakle, nas zanima brzina podizanja šećera u krvi u zavisnosti od vrste namirnica koja se konzumira. Tako su nastali pojmovi „dobri“ i „loši“ ugljeni hidrati, u zavisnosti od vremena i brzine kojom povećavaju nivo glukoze u krvi i osećaja sitosti, koja kod „dobrih“ znatno duže traje nego kod „loših“.

Naime, da bismo prepoznali razliku između ova dva pojma, uveden je termin Glikemički indeks – broj koji opisuje brzinu i količinu određene namirnice u podizanju nivoa glukoze u krvi. Tako da, namirnice koje poseduju nisku vrednost glikemičkog indeksa utiču na mali porast glukoze u krvi, i samim tim ne dolazi do velikih oscilacija nivoa šećera u krvi, dok namirnice sa visokom vrednošću, prouzrokuju suprotan efekat.

Međutim, većina namirnica niskog glikemičkog indeksa je bogata i dijetalnim vlaknima. Samim tim, osećaj sitosti duže traje a skokovi šećera u krvi su blagi. U tu vrstu se ubrajaju integralne žitarice, voće, povrće, orašasti plodovi, semenke.

Trebalo  bi uzeti u obzir i faktore, kao što su prisutnost masnoće (masnoće kao i dijetalna vlakna smanjuju GI ), kiselost (takođe smanjuje GI ), način pripreme, pakovanja namirnice... Poznavanje glikemičkog indeksa je odličan način regulisanja telesne težine bez dijete. Dovoljno je kombinovati raznovrsne namirnice sa niskim ovim indeksom.